De uitvinding van het kartel
Het kartel werd uitgevonden door Lacan in 1964 met de stichting van de Ecole Freudienne de Paris en is samen met de eigen analyse en supervisie één van de steunpilaren van de psychoanalyse. Het is een spreekervaring die niet onderworpen is aan een voorafbestaand of gerecycleerd weten. Lacan’s keuze voor de betekenaar kartel is immers afgeleid van het Italiaanse cardo, wat zoveel betekent als scharnier. Dit betekent dat openheid, verrassing en ontdekking zich aan de horizon van ieder kartel bevinden, en dat de mogelijke neerslag daarvan in een kartelproduct, aantoont hoe men de passie van het niet-willen weten heeft overstegen. Het kartel heeft als doel het weten te laten circuleren op een niet-hiërarchische manier, doordat iedereen naast elkaar, elk vanuit zijn singuliere verhouding tot dat weten, samenwerkt. Het kartel is in essentie anti-didactisch, maar niettemin vormend door het spreken dat circuleert. Het gaat veeleer over een verlangen zich te willen vormen in een bepaald onderwerp, dan over het produceren van een universeel weten.
Zoekt u cartelgenoten, contacteer dan Ben Verzele (benverzele@hotmail.com).
Je kan ook het formulier hieronder invullen.