In een wereld in brand zijn er gelukkig ook nog papa's die wel met aandacht en stille kracht hun 'mannetje' kunnen staan. Zij kunnen het zonder bommen, geschreeuw of achterbaks gedrag om hun ego te stutten.
Het is een verwarrende wereld voor iedereen, maar vandaag focussen we even op de jongen, de man en de papa (in wording).
We zitten momenteel in een achteruitgang van goede voorbeelden. De 'grootste' roepers op het mondiale machtstoneel, de macho mannetjes, krijgen al genoeg aandacht. Spijtig genoeg, want ze eisen die op, zelden met iets waardevols. Echter, ze leiden een wereldorde in verval. Neem er dus geen voorbeeld aan. De dwazen zullen snel genoeg vallen, en hopelijk heb je tegen die tijd al een beeld van wat je wel wilt cultiveren als vervolg.
Echte mannelijkheid is niet roepen en ervoor zorgen dat enkel jouw stem gehoord kan worden omdat je bang bent om het fout te hebben. Echte kracht schuilt in het spreken van je eigen waarheid met het kwetsbare besef dat dit slechts jouw waarheid is, en ervoor zorgen dat ook anderen een stem krijgen om te spreken vanuit hun waarheid.
Echte mannelijkheid is niet het onderdrukken van anderen en je eigen hachje redden, maar juist het opkomen voor de rechten van iedereen, het waarderen van diversiteit en je best doen om een wereld te scheppen waarin iedereen in zijn kracht kan staan, niet slechts een select groepje.
Echte mannelijkheid schuilt niet in beter zijn of meer hebben dan anderen, maar juist in het kennen en kunnen gebruiken van je eigen kracht—en het besef dat iedereen zijn eigen kracht heeft en dat dit naast elkaar kan bestaan, zonder bedreiging.
Echte mannelijkheid is grenzen stellen op een zachte en kordate manier, zodat ieders integriteit kan blijven bestaan.
Echte mannelijkheid is niet doen alsof je alles voor elkaar hebt, maar kwetsbaar durven zijn en tonen dat je ook maar een persoon bent die zijn weg zoekt in de wereld, met vallen en opstaan.
Echte mannen zijn niet Trump, Netanyahu, Infantino, Musk en ga zo maar verder. Zonder te beweren dat zij alles fout doen — want een karikatuur is snel gemaakt — scoren ze op het vlak van niet-roeperige, geweldloze en verbindende mannelijke kracht simpelweg niet sterk. Kijk dus even rond: een echte man kan ook het juiste doen zonder Nobelprijs, zonder het ‘verdedigen’ van waarden met wapens, zonder alleenheerschappij, meer geld dan je ooit nodig kunt hebben of het uitroeien van dat wat anders is en niet begrepen wordt. Enfin, echte mannelijkheid wordt niet getoond door hen die het hardste roepen.
Neem een voorbeeld aan ‘de stille’ man die zonder pluim het juiste doet, opkomt voor de integriteit van een ander zonder dat er een camera of socialmedia-post voor nodig is, en er is voor zijn kinderen wanneer ze hem nodig hebben—ook al gaan ze pas later beseffen wat dit heeft betekend voor hun opvoeding.
Ik ben ook maar een zoekende man, maar ik zie al wel wat mannelijkheid niet is. Laten we dit tenminste leren. Zodat we, wanneer de macht van die despoten vermindert, er iets tegenover kunnen stellen in plaats van gewoon een volgende despoot in het zadel te heffen. Wees de beuk die kan groeien in de schaduw tot zijn tijd gekomen is; zodat we sterk genoeg zijn om onszelf te blijven wanneer het licht niet meer wordt opgeslokt door de zwarte gaten van mannelijkheid, maar terug eerlijk verdeeld kan worden.
Ik beweer niet de absolute waarheid in pacht te hebben. Het is slechts een mijmering van het moment.
